Συνάντηση κάθε πρώτη Δευτέρα του μήνα*********Επόμενη συνάντηση: Αφιέρωμα στον Κωνσταντίνο Καβάφη από τον Χρήστο Αλεξάνδρου *****Εκτάκτως 14/09/15

Wednesday, January 26, 2011

Επόμενη Συνάντηση 31 Ιανουαρίου 2011

Αγαπητοί Αναγνώστες
Η μέρα της συνάντησης μας αλλάζει με τη νέα χρονιά. Όσοι επιθυμείτε να συμμετέχετε θα μας βρείτε κάθε τελευταία Δευτέρα του μήνα και ώρα 19:30 στο Στούντιο της Λέσχης. Ξεκινάμε στις 31 Ιανουαρίου με το φιλοσοφικό δοκίμιο του Αλμπέρ Καμύ, Ο Μύθος του Σίσσυφου. (Θα ακολουθήσει Ο Ξένος).

Μιας και πρώτη φορά διαβάζουμε μαζί Καμύ παραθέτω ένα σύντομο βιογραφικό του:

Αλμπέρ Καμύ

Ο Γάλλος μυθιστοριογράφος, θεατρικός συγγραφέας, δοκιμιογράφος και δημοσιογράφος Αλμπέρ Καμύ τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ το 1957. Γεννήθηκε στις 07-11-1913 στο Μοντοβί της Αλγερίας και πέθανε στις 04-01-1960 στη Σανς της Γαλλίας στις 04-01-1960 σε τροχαίο δυστύχημα. Έζησε στην Αλγερία και στη Γαλλία. Ο Αλμπέρ κάνει τις σπουδές του έχοντας την υποστήριξη των καθηγητών του (μεταξύ των οποίων βρίσκουμε και τον Ζαν Γκρενιέ, που θα παρουσιάσει στο μαθητή του το έργο του Νίτσε). Ξεκινάει να γράφει πολύ νέος και τα πρώτα του κείμενα φιλοξενούνται στο περιοδικό Sud το 1932. Μετά από το απολυτήριο λυκείου (bac), παίρνει πτυχίο ανωτάτων σπουδών στη φιλολογία (lettres), της φιλοσοφικής σχολής, αλλά η φυματίωση τον εμποδίζει να περάσει τον διαγωνισμό πιστοποίησης που θα του επέτρεπε να ασχοληθεί με την εκπαίδευση (agregation).Σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Αλγερίας (1935). Ήταν ενταγμένος στο Γαλλικό Κομμουνιστικό Κόμμα όπως και στο Κόμμα των Πολιτών της Αλγερίας.Ιδρυτής του Theatre du Travail (1935) για το οποίο δούλεψε ως σκηνοθέτης, διασκευαστής, ηθοποιός και θεωρητικός, χρωστά σχεδόν εξίσου τη φήμη του στα μυθιστορήματά του (Ο Ξένος και Η Πανούκλα) όσο και στα θεατρικά του έργα (Καλιγούλας, Οι Δίκαιοι) αλλά και στα φιλοσοφικά του δοκίμια (Ο Μύθος του Σισσύφου, Ο Επαναστατημένος άνθρωπος).


Και δυο λόγια για το Σίσσυφο


Ιδρυτής και κατά άλλους και  βασιλιάς της Εφύρας ήταν  ο Σίσσυφος, γιός του Αιόλου και εγγονός του Βελερεφόντη.  Ο Όμηρος τον περιγράφει  πανούργο, πανουργότατο και σύμφωνα με τα λόγια του «κέρδιστον των ανδρών».
O Σίσσυφος, πριν το τελευταίο του ταξίδι στον ‘Αδη, κατάφερε να συναντηθεί με τη γυναίκα του και να την πείσει να μην τηρήσει τις καθιερωμένες εξόδιες τελετουργικές διαδικασίες, νεκρικής προσφοράς στους θεούς, ταφής και λοιπά. Αυτό όμως θεωρήθηκε από τους θεούς προσβολή μεγάλη  και κατηγορήθηκε γι’ αυτό. Εκείνος όμως απέδωσε λάθος, αμέλεια και ενοχή στη γυναίκα του, αποσιωπώντας την πραγματικότητα. Ζήτησε λοιπόν ειδική άδεια για να επανέλθει με σκοπό να επανορθώσει τα της ταφής του σώματός του. Πήρε την έγκριση, επέστρεψε στη γη, αλλά ...ξέχασε να ξαναγυρίσει στον Άδη. Τελικά, ο ίδιος ο Ερμής τον συμμάζεψε και τον οδήγησε στον κάτω κόσμο.
Εκεί, στον Άδη  ο Δίας Ηθελε όμως να εκδικηθεί τον προδότη που μαρτύρησε πως ο πρώτος των θεών είχε κλέψει την κόρη του Ασωπού. Τον υποχρέωσε να  σηκώνει στην πλάτη του, ένα βαρύ βράχο και να τον ανεβάζει στην κορυφή του λόφου. Και μόλις  φτάνει τον βράχο στην κορυφή, ο βράχος να ξεγλυστρά από τα χέρια του, να κυλά πίσω, στους πρόποδες. Και ο Σίσσυφος να ξαναρχίζει την προσπάθεια του.  Η τιμωρία θα τέλειωνε,  μόνο αν κατάφερνε να στεριώσει το βράχο στην κορυφή.  Λέγεται πάλι πως οι λόγοι της τιμωρίας  ήταν άλλοι, που οι θεοί εσκεμμένα τους αποσιώπησαν. Δηλαδή, πως ο Σίσσυφος πονηρός ών, ανακάλυπτε τα κακά σχέδια των θεών και τα αποκάλυπτε στους ανθρώπους, δίνοντας έτσι την ευκαιρία να προφυλάσσονται και να ζουν καλύτερα.

No comments: